TRANCE & PROGRESSIVE CHART JUNE 2017

TRANCE & PROGRESSIVE CHART JUNE 2017

01. Jordan Suckley & Kutski – Surveillance

Η Αγγλία έχει κάποιους από τους παραγωγούς που κρατάνε τη σημαία της trance ψηλά! Ένας από αυτούς είναι και ο ordan Suckley. Στα 138bpm, μία απίθανη γεμάτη ενέργεια bassline, backing spoken vocals στο fade out , και ακολουθεί η αλλαγή της bassline που θες δε θες θα σε κουνήσει. Όπλο στα χέρια κάθε dj για uplifting καταστάσεις.!

02. Adam Ellis & Fenna Day – What Makes Your Heart Beat (Club Mix)

Η Amsterdam Trance μας έχει συνηθίσει σε όμορφα και uplifting tracks. Όμορφα φωνητικά από την Fenna Day, στα 138bpm και αυτό. Μου θυμίζει έντονα το ‘Just Be’ του Tiesto , και αυτό είναι μείον αλλά παραμένει καλοκαιρινό. O Adam Ellis είναι από τους πιό uplifting παραγωγούς που διαθέτει η σκηνή με εκπληκτικές παραγωγές στο βιογραφικό του, αναμένουμε και άλλα πολλά από αυτόν.

03. Ton TB – Electronic Malfunction (Paul Denton Remix)

Ανέκαθεν μου άρεσαν τα Remix που δεν πείραζαν τη ψυχή του original κομματιού! Αυτό έκανε και ο Ιρλανδός Paul Denton. Σπουδαίο ταλέντο, το radio show του έχει φανατικούς ακροατές από όλο το κόσμο. Πήρε το ‘Electronic Malfunction’ από το 2003 και το προσγείωσε στο 2017 με απόλυτο σεβασμό στην ιστορία του. Θεωρείται κλασικό και φυσικά αναδείχθηκε τις χρυσές εποχές της progressive trance και φυσικά του ‘’trancy’’ Tiesto. Καμιά αλλαγή στην ταχύτητα αλλά με διαφορετική και με επιθετική bassline και drums. Tracks που επαναφέρουν μνήμες είναι ΠΑΝΤΑ πολύτιμα!

04. Future Disciple – Adventure To The South (Robert Nickson Remix)

Ένα από τα καλύτερα uplifting tracks που κυκλοφόρησαν μέσα στο μήνα! Τα kicks που έχουν χρησιμοποιηθεί για την bassline σε συνδασμό με το mastering που ασφαλώς είναι σε υψηλό επίπεδο σε ταξιδέυουν σιγά σιγά μέχρι να μπούν στο fade out και τα πλήκτρα, τα οποία σε σε πάνε πραγματικά ‘αλλού’. Πολύ ωραίο remix από τον Robert Nickson. Το θεωρώ καλύτερο από το original. Εξάλλου οι απαιτήσεις του Solarstone είναι υψηλές ακριβώς γιατί και ο ίδιος διαθέτει στις παραγωγές του τρελό ήχο, αλλιώς δε θα το επέλεγε για το label του (Pure trance).

05. Stoneface & Terminal-North Cape (Extended Mix)

Το Label FSOE (Future sound of Egypt) , έχει κυκλοφορήσει κάποια από τα πιό ταξιδιάρικα tracks. Αυτό συνδυάζει μία bassline γεμάτη ενέργεια και στο Fade out , το απόλυτο ταξίδι, το οποίο φυσικά συνεχίζεται κατά την επαναφορά της bassline. Πραγματικά μου θυμίζει τους ήχους που κάποτε έπαιζε ο Life fm τη δεκαετία 90. Όσοι πρόλαβαν το σταθμό σίγουρα με καταλαβαίνετε.

06. Gareth Emery Feat. Christina Novelli – Concrete Angel (ReOrder Extended RMX)

Ο Tibor Tomecko ή ReOrder πήρε το Concrete Angel του Gareth Emery και της Christina Novelli (vocals) , και έκανε ένα από τα ωραιότερα remix που έχουν γίνει σε αυτό το track. Όλες οι δουλειές του Σλοβάκου χαρακτηρίζονται απο ενέργεια και ταχύτητα. Έτσι και εδώ. Τα φωνητικά ‘πατάνε’ πλεόν στα 138bpm με τα εφέ που τους αρμόζουν και στο break κάνουν με επιθετικό τρόπο τα πλήκτρα.Τι καλύτερο?

07. Planet Perfecto – Bullet In The Gun (Timelapse by Marco V Remix)

Ο Marco V ρεμιξάρει το κλασικό track από την Planet Perfecto, του δίνει ταχύτητα, άλλο mastering εντελώς, το γεμίζει ενέργεια και το απογειώνει! Η bassline του σε καθηλώνει από το πρώτο δευτερόλεπτο, τα φωνητικά σου επαναφέρουν όλα εκείνα τα συναισθήματα που ένιωσες όταν άκουσες original.! Θα παιχτεί στα μεγαλύτερα stage σε όλο το πλανήτη χωρίς αμφιβολία.

08. Tiesto – The Tube – Matan Caspi Remix (Bonzai Progressive)

Ο Matan Caspι ‘κατεβάζει’ ταχύτητα στο παλιότερο κομμάτι του Tiesto και το φέρνει στο 2017, στα 124bpm. Πολύ ωραία Progressiive δουλειά , σε ταξιδέυει και σε βάζει στο κλίμα για το τι θα επακολουθήσει στο set. Ιδανικό ‘συνδετικό’ track για αλλαγή ύφους μέσα στο ίδιο dj set.

09. Forerunners – With You

Περίεργο Progressive track! Τα kicks είναι τόσο απαλά που σχεδόν δεν ακούγονται, τα πλήκτρα και τα pads σε ταξιδεύουν σα να ακούς chillout track. Πολύ ωραίο track για break μέσα στο set!.

10. M.I.K.E. Push – Amana (Extended Mix)

Πισω στην trance..
Ο Βέλγος Mike Dierickx η M.I.K.E. Push ειναι απο τους παραγωγούς που χαρακτηρίζονται ως uplifting. Αυτο εκανε και στο νέο του track. Στα 138bpm , πολυ δυνατή bassline οπως παντα στις παραγωγες του , απο την αρχη του κομματιού και πληκτρα που μας επιστρέφουν στη βαση της trance μουσικής!

 

 

 

 

Advertisements

Put Me In Trance (May Chart 17)

 

 

 

 

  1. Sean Tyas & Darren Porter – The Potion (Extended Mix)

Υψηλές ταχύτητες για τον Sean Tyas και τον Darren Porter , και πως να γίνει διαφορετικά…ο πρώτος είναι αμετανόητος trance dj και ο δεύτερος προέρχεται από τη χώρα που λατρεύουν τη σκηνή (Αγγλία). Επιβλητική bassline από το πρώτο λεπτό, όμορφο ‘άδειασμα’ στη συνέχεια και ξέσπασμα που σε οδηγεί κατευθείνα σε καταστάσεις euphoric.! Όπλο για επική ολοκήρωση ενός set.

2. Marco V – Switchim

Ο 51χονος Ολλανδός έχει προσφέρει όλα αυτά τα χρόνια πολύ όμορφα και γεμάτα ενέργεια tracks. Το ‘stimulation’ θεωρείται ένα από τα πιό κλασικά trance tracks και είναι δύσκολο να ξεπεραστεί. Εδώ μας παρουσιάζει το Switchim. Γεμάτη από την αρχή bassline στα 136bpm, και με όμορφη μελωδία που πρωταγωνιστεί σχεδον μόνη της. Καλοκαιρινό και σίγουρα θα προτιμηθεί σε πολλά open air festivals!

https://youtu.be/UzS8NacNrcc

3. Amir Hussain – Wild Card

Όποιος συμπορεύεται με τον RAM στο Grotesque label δε μπορεί να μη γράφει uplifting trance tracks. Έτσι και ο Amir Hussain από το Bahrain (μία χώρα χωρίς γνώση και κουλτούρα ηλεκτονικής μουσικής,και του αξίζουν συγχαρητήρια). Στα 138bpm , το χαρακτηρίζεις ‘pure’ trance με κρυστάλινο ήχο, όμορφη μελωδία και εξαιρετικά ‘euphoric’ από το 5ο λεπτό και μετά.θα είναι συνδετικός κρίκος κομματιών μέσα στα set.

 

4. Peter Steele – Gull (Extended Mix)

Έγινε ένα από τα αγαπημένα μου! Γρήγορο (140bpm) , κλασική trance bassline , πάνω στην οποία εξελίσονται τα πλήκτρα και σε κάνει να νομίζεις πως τρέχεις χωρίς να κουράζεσαι. Καλοκαιρινό όπλο και για κλείσιμο set, αλλά και για να δώσεις νέα κατεύθυνση στο set.

 

5. Peetu S Eastern Angel Original Mix

Bassline που από την αρχή σε βάζει στο…νόημα…ταχύτατη και με πολύ ενέργεια. Η έκπληξη έρχεται στο fade out του κομματιού ,όπου και εξελίσονται ethnic στοιχεία από τη χώρα καταγωγής του παραγωγού (Φινλανδία). Δυναμικό στη συνέχεια με κορύφωση τον τρελό κλασικό πλέον ήχο στη σκηνή από το plug in Sylenth.

6. Ana Criado – Still There’s You (A.R.D.I. Remix)

Ομολογώ πως το original track δε με είχε ενθουσιάσει καθόλου , παρόλο που η Ana Criado έχει κάνει σπουδαίες συνεργασίες σαν Vocalist. Στο remix από τον (A.R.D.I. Remix), είναι σαφώς πιό κοντά στο στοιχείο της. Υπέροχη η νέα -πιο γρήγορη (140bpm από 128 αρχικά- εκδοχή των φωνητικών της, η οποία με το κατάλληλο mastering σε ταξιδεύει πάνω σε bassline που σκοτώνει!

7. Susana – Only summer knows

Το νέο track της καλύτερης ψηφισμένης trance vocalist για δεύτερη συνεχόμενη χρονια!. Γρήγορο , καλοκαιρινό και με φωνητικά που ειδικά στο fade out σε συγκινούν! Άλλωστε η Amsterdam trance recordings μας έχει συνηθίσει σε σοβαρές κυκλοφορίες. Κατά τη γνώμη μου η Susana θα έχει τη μεγαλύτερη διάρκεια από όλες τις υπόλοιπες vocalist της σκηνής.

8. Yahel & Eyal Barkan-Voyage (Omar Sherif Remix)

Πρόκειται για το κλασικό track του Yahel, το οποίο ρεμιξάρει υπέροχα ο Omar Sherif Remix , χωρίς να πειράζει τη ψυχή του κομματιού που παραμένει αγαπημένο για δεκαετίες. Δύσκολο εγχείρημα αλλά επιτυχημένο κατά τη γνώμη μου, αν αναλογιστούμε την αποδοχή του κοινού. Μία μελωδία που είναι συνυφασμένη με την trance. Θα παίξει σαν τρελό και θα είναι και ωραία δικαιολογία για να σετάρετε και το original.

9. Francesco Diaz & Young Rebels – What Time Is Love?

Progressive bassline στα 128bpm με σαμπλάρισμα του κλασικού κομματιού ‘what time is love’ από το επικό γκρούπ της δεκαετίας του 90 KLF. Όπλο για κάθε dj και για κάθε set, καθώς οι πινελιές από το παρελθόν πάντα συγκινούν οποιοδήποτε κοινό.

10. Alex Di Stefano-Never Back Down (Original Mix)

Ιδανικό για intro.! Πρόκειται για track με πολύ ενέργεια , στα 133bpm, με backing vocals που του δίνουν ένα στοιχείο EDM χωρίς να ξεφεύγει όμως. Η bassline του μου θύμισε παραγωγή του project Gaia. Πιστεύω θα αποτελέσει ξεκίνημα πολλών set.


Robert Miles σε ευχαριστούμε… Τα “παιδιά” σου!

1995

Μόλις έχω επιστρέψει από το σχολείο και ακούω τον τότε θρυλικό ραδιοσταθμό ‘Jeronimo groovy’. Το Jingle που ακούγεται μας ενημερώνει για νέα κυκλοφορία. Ακούω πιάνο, ωραία μελωδία που εξελίσσεται για κάποια δευτερόλεπτα. Σκέφτομαι πως ακούω κάποια νέα μπαλάντα και πως όπου να’ναι θα ακούσω και τα φωνητικά. Το κομμάτι όμως αρχίζει και ΄φορτώνει’….drums ακούω..με τη μελωδία στο backround έτοιμη να σκάσει από την αναμονή της για εξέλιξη….και συμβαίνει….ξεκινά η bassline και πάνω της εξελίσσεται η αρχική μελωδία, έχω μείνει άναυδος , ακούνητος αλλά παράλληλα θέλω να σηκωθώ και να χορέψω, ακόμα και στα σημεία που η μελωδία δεν παίζει..παρά ακούγεται η bassline ολομόναχη. Ήταν αρκετή όμως!

Το αποκορύφωμα έρχεται στο τέλος όπου το RF (ήχος Synthesizer) ,  φέρνει το κλείσιμο του ταξιδιού αυτού! Γιατί μόνο ταξίδι χαρακτήριζες  αυτό που ένιωθες.  Για κάποιο λόγο δεν ανακοινώνεται το όνομα του παραγωγού και ο τίτλος του κομματιού. Με θυμάμαι να προσπαθώ να επικοινωνήσω με το σταθμό χωρίς επιτυχία. Επικοινωνώ τελικά την επόμενη το μεσημέρι. Ζήτησα να μάθω πως λέγεται το τραγούδι με το πιάνο που άκουσα την προηγούμενη..”συγνώμη που καλώ μετά από μία μέρα, ελπίζω να θυμάστε η έστω να καταλάβατε ποιό κομμάτι λεω” , για να πάρω την απάντηση ”και να θέλαμε να το ξεχάσουμε , δε γίνεται, έχει σπάσει το τηλεφωνικό κέντρο από χθες…ο παραγωγός λέγεται Robert Miles και το κομμάτι που ψάχνεις λέγεται Children”.

θεωρώ σχεδόν σίγουρο πως ούτε ο ίδιος ο Robert Miles είχε καταλάβει τι ακριβώς είχε συνθέσει και τι δύναμη έκρυβε αυτός ο ταξιδιάρικος ήχος του Clidren. Τα charts παγκοσμίως όσο περνούσαν οι μέρες τρελαίνονταν…το children αν δεν ήταν Νο1 -που στις περισσότερες χώρες ήταν- , υπήρχε μέσα στη πρώτη τριάδα για εβδομάδες ολόκληρες.

Όλοι περιμέναμε το επόμενο βήμα του παραγωγού. Και έρχεται το ”Fable”. Με θυμάμαι να τρέχω στο ξάδερφό μου και να συντονιζόμαστε στο σταθμό για να το ακούσουμε , μέχρι να έρθει στο δισκοπωλείο και να το ακούσουμε τόσες φορές μέχρι να το βαρεθούμε.

Όταν..περίπου συνέβη αυτό, κατέφθασε το ”One and one”. Το ίδιο μελωδικό ,αυτή τη φορά ήρθε η έκπληξη όμως! Το κομμάτι είχε φωνητικά και ήταν σε συνεργασία με μία αγγελική φωνή,  αυτή της  Maria Nayler. Ο Robert Miles το είχε κάνει ξανά. Επιτυχία με τον γνωστό του μελωδικό ήχο καινοτομώντας όμως με τα φωνητικά. Για να μη παρεξηγηθώ…ηλεκτρονικός ήχος, σαφώς και υπήρχε , αλλά τα φωνητικά υπηρετούσαν τα pop-dance κομμάτια μέχρι εκείνο το σημείο.

Στη συνέχεια , πολλοί μιμήθηκαν τις παραγωγές του Robert Miles, και πλέον επίσημα η ”Mellow Dream Trance” είχε καταφθάσει. Αμέτρητες συλλογές με ”mellow dream trance” tracks κυκλοφόρησαν από και σε όλο το κόσμο. Παράλληλα με αυτές τις συλλογές ξεκίνησαν και οι acoustic versions των ιδίων dance κομματιών. Μέχρι και σήμερα τα περισσότερα trance tracks κυκλοφορούν και σε δύο versions, dance και acoustic. Θυμηθείτε τα βίντεο στο κανάλι του Armin Van Buuren με τίτλο ”Unplugged” , όπου όλες οι dance παραγωγές του και συνεργασίες  γίνονται επανεκτελέσεις.

Το Children έχει γίνει αμέτρητα remix , σε κάθε είδος της ηλεκτρονικής μουσικής και αποτελεί ένα από τα πιό αναγνωρίσιμα κομμάτια όλων των εποχών! Η επιτυχία του επεκτάθηκε και σε κοινό που δεν επισκεπτόταν τα clubs, που σημαίνει πως η επιρροή του δεν έμεινε μόνο στους παραγωγούς και remixers της εποχής εκείνης όπου η Trance έκανε την εμφανισή της, αλλά ήταν το βασικότερο δείγμα αποδοχής και αναγνώρισης της, στον εκτός underground κόσμο!

Ουσιαστικά ήταν το πρώτο trance track που ”μπήκε” στους maisntream ραδιοσταθμούς. Έθεσε γερές βάσεις για την εξέλιξη και την πορεία της Trance μέχρι και σήμερα. Αν ο Larry Levan έβαλε τις βάσεις του djing ,όπως ‘εχω γράψει σε προηγούμενο άρθρο,  ο Robert Miles έβαλε τις βάσεις για τη χρησιμοποίηση φωνητικών , καθώς και μελωδιών πάνω σε γρήγορες basslines. Έκανε τη ”Mellow Dream Trance” μόδα , φέρνοντας τον νέο επαναστατικό ηλεκτρονικό ήχο. Τη συνέχεια τη γνωρίζουμε όλοι.

Είναι λυπηρό να χάνεται κάποιος σε οποιαδήποτε ηλικία. Ο James Dean είχε γράψει στο γυμνάσιο..”Αν ένας άνθρωπος μπορεί να γεφυρώσει τη ζωή με το θάνατο , κάνοντας κάτι σπουδαίο , αν μπορεί να ζήσει και μετά θάνατον, τότε μάλλον ήταν σπουδαίος”.

Ισχύει και για τον Robert Miles. Η μουσική οικογένεια δε ξεχνά ποτέ. 


Progressive / Trance Top 10 – March 2017 | Dj Elaya

  1. Adam Ellis-Tilikum (Extended Mix)

Το άκουσα, το αγάπησα , το έπαιξα στο Radioshow μου, και η ανταπόκριση ήταν μεγάλη. Γρήγορο (143bpm, δε συναντάς εύκολα!), ταξιδιάρικα backround vocals και όμορφη μελωδία συνθέτουν ένα από τα πιό uplifting tracks που έχω ακούσει τους τελευταίους μήνες.

 

  1. Alan Morris-Digital Eye (Extended Mix)

Από τις πιό χαρακτηριστικές bassline αυτή του Alan Morris.! Η μελωδική του γραμμή ξεδιπλώνεται στα 138bpm καθώς η ταχύτητα είναι βασικό στοιχείο των παραγωγών του. Όμορφα pads στα fade out που σε προετοιμάζουν για το πάντρεμα όλων των παραπάνω στοιχείων.

 

  1. Daniel Wanrooy-Drifting (Extended Mix)

Θα το χαρακτήριζ σαν ”beach sound”.  Καλοκαιρινό, μελωδικό …PROGRESSIVE! Είμαι περίεργος να δώ πόσοι θα το χρησιμοποιήσουν στα set τους δίπλα από τη θάλασσα σε κάποιο beach bar η open air party.

 

  1. Fher Vizzuett-Renaissance (Extended Mix)

Γεμάτη bassline ,  επιθετική μελωδία που σε συντονίζει χωρίς να σε κουράζει με το συναίσθημα της επιμονής που εκφράζει. Ωραία ”συνταγή’ που ταιριάζει απόλυτα με τα 140bpm της.

 

  1. Lostly-By Morning You’ll Be Gone (Extended Mix)

Γρήγορο , συναισθηματικό (ρώτησαν τον Lostly και είπε το έγραψε σε μία πολύ θλιβερή νύχτα για τον ίδιο), δυνατή bassline , άδειο σε κάποια διαστήματα (για προφανης λόγους) , αλλά το RF που χρησιμοποιεί μας κρατά σε όλη τη διάρκεια σε εγρήγορση.

 

  1. Solid Stone & Tiffany Johnston-Tempted (Extended Mix) 

Απλά υπέροχο. Οι basslines του Solid Stone είναι από τις πιό χαρακτηριστικές του χώρου. Τα φωνητικά της Tiffany Johnston ντύνουν τα ατμοσφαιρικά pads που χρησιμοποιεί ο παραγωγός και το αποτέλεσμα θυμίζει τις παλιές ταξιδιάρικες παραγωγές. Progressive όπως πρέπει να είναι.

 

  1. Paul Oakenfold &; Jordan Suckley-Amnesia (Extended Mix) 

Bassline που σε κάνει να χορεύεις θες δε θες, η μελωδία  στη μέση του κομματιού και όχι πάνω σε αυτήν στα 138bpm. Προσωπικά θα έλεγα πως είναι περισσότερο track του Jordan Suckley παρά του Paul Oakenfold.

  1. Push-Universal Nation (Gai Barone Remix) 

Progressive και χαρακτηριστικός ήχος του ταλαντούχου Gai Barone, ο οποίος μετέτρεψε ένα μονότονο γρήγορο uplifting track , σε ένα άκρως ταξιδιάρικο track. Πολύ ωραία παραγωγή  για να ”χτίσει” κάποιος το set του είτε στο club είτε στη παραλία.

  1. Ruben De Ronde, Rodg – Whoop (Extended Mix) 

Trance bassline , με Progressive μελωδία να ξεδιπλώνετα στα 128bpm. Όπως και το προηγούμενο track , έτσι και αυτό είναι ιδανικό για να ανεβάζεις ταχύτητες και να περνάς από τον Progressive ήχο στον Trance χωρίς να γίνεσαι αντιληπτός.

  1. Chris SX & C-Systems – Indigo 

Γεμάτη bassline  στα 140bpm, πλήκτρα σε μόνιμη μελωδία σχεδόν σε όλο το track , και backround vocals που το ”γλυκαίνουν” όσο πρέπει, σίγουρα αποτελεί όπλο για όποιον θέλει να παίξει ένα επιθετικό set όπως αρμόζει στην ταχύτητα αυτών των κομματιών.


February Chart BY dj Elaya… ALL ABOUT PROGRESSIVE & TRANCE

LOSTLY – NOTHING LEFT (ORIGINAL MIX)

Ο Γερμανός παραμένει στρατιώτης της σκηνής. Ωραία bassline, μας έχει συνηθίσει σε πιό σκληρά ακούσματα αλλά του πάει το μελωδικό.

LUMINARY – AMSTERDAM (SMITH & PLEDGER UPDATE)

Η παλιότερη μεγάλη επιτυχία απο Luminary , σε χαμηλότερα bpm, χωρίς να χάνει το track τον αισθησιασμό του.

ORKIDEA – HIGHER STATE

Ο Solarstone δεν επιλέγει τυχαία τους παραγωγούς που στεγάζει στο Label του ”Pure Trance”. Deep Progressive bassline, ατμοσφαιρικά φωνητικά και pads. Προσωπικά τα ονομάζω ”mind traveler tracks”.

GREG DOWNEY – SENSE (ORIGINAL MIX)

Τόσες παραγωγές και όλες σε υψηλό επίπεδο από τον Greg Downey  . Φωνητικά επηρεασμένα από techno περιβάλλον πάνω σε bassline 138bpm σημαίνει ενέργεια!

HEADSTRONG FEAT. STINE GROVE – TIME (ALLEN WATTS & STEVE ALLEN REMIX)

Headstrong και Stine Grove συνεργάζονται σχεδόν μόνιμα. Η φωνή της σε συνδυασμό με τις μελωδικές γραμμές έχουν εκπληκτικό αποτέλεσμα. Αυτό το αποτέλεσμα έκαναν remix ο Allen Watts και ο Steve Allen και απογειώθηκε στα 138bpm.

ANDY CAIN-ELIXIR (SOLARSTONE EXTENDED RETOUCH)

Συνήθως ότι αγγίζει ο Solarstone γεμίζει ενέργεια και γίνεται πιό μελωδικό από ότι ήταν. Έτσι και αυτό! Θα το χαρακτήριζα πολύ χρήσιμο track, ειδικά για live. Μπορεί να αποτελέσει πολύ ωραία ”γέφυρα” μέσα στο set.

RAM – RAMEXICO (EXTENDED MIX)

Από τους πιστότερους dj-παραγωγούς της Trance και των γρήγορων bpm ο RAM. Bassline που σε ταρακουνά θες , δε θες , ωραία pads στα breaks  , και όταν  κορυφώνονται , το αποτέλεσμα είναι uplifting. Απλά…RAM.

DAN THOMPSON – CULTURE

O Άγλος, είτε τον ακούσεις σε live set , είτε ακούσεις τις παραγωγές του, καταλαβαίνεις ένα πράγμα : ΕΝΕΡΓΕΙΑ! Γεμάτη bassline, ωραία μελωδία. Αποτελεί από τα βασικότερα tracks , αν θες να χτίσεις set-φωτιά!

ANDY TAU, SEAN MATHEWS & MAX MILLIAN – SHADOWS & LIGHT (SOLID STONE REMIX)

Οι παραγωγές του Solid Stone , είναι πάντα ταξιδιάρικες. Progressive bassline στα 122bpm, μελωδικό και με πολλά βάθη , έτσι όπως μας έχει συνηθίσει σε όλες τις  δουλειές. Σίγουρα από τα tracks που θα παίξουν όλοι στο ”χτίσιμο” του set τους

JACOB SINGER – MY INNER

Από τις παραγωγές που ξεχώρισα από τη Bonzai Progressive. Ανέκαθεν μου αρέσουν τα κομμάτια που σε ταξιδεύουν παρά σε συντονίζουν. Ανήκει σίγουρα σε αυτή την κατηγορία.


Υπάρχουν άνθρωποι που…

Έχω έναν φίλο 45 ετών, ο οποίος είναι μαζί με τη σύντροφο του από τα 15 τους. Ρομαντικό, όμορφο αλλά και δύσκολο αν υπολογίσεις όλες τις παραμέτρους που διαμορφώνουν μια ανθρώπινη σχέση. Έχουν μια ευτυχισμένη οικογένεια , και έτσι θα συνεχίσουν …κανένας  λόγος για να εγκαταλείψει κάποιος κάτι όμορφο με όλες τις δυσκολίες που προκύπτουν σε μία κοινή πορεία.

Υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι μένουν πιστοί μια ολόκληρη ζωή στην αγάπη τους, είτε αυτό είναι ένας/μία σύντροφος, είτε είναι το επάγγελμά τους η χόμπι τους. Δεν ανήκουν στην κατηγορία ”John Rambo” όπως την ονομάζω,  “μέρα με τη μέρα”…όπου φυσάει ο άνεμος, εξαιτίας της μόδας η της μίμησης συνανθρώπων/συναδέλφων μόνο και μόνο προς το ζην. (Εξαίρεση η Ελλάδα όπου η οικονομική κρίση έχει μεταβάλλει τα πάντα). Δε γίνονται mainstream με τη γενικότερη έννοια…αλλά μέρα με τη μέρα χτίζουν ότι ξεκίνησαν από μηδενική βάση. Χτίζουν καριέρα , κερδίζουν σεβασμό , αυθεντική αναγνώριση και αποδοχή ακόμα και από αυτούς που δεν κινούνται μέσα στο περιβάλλον τους.

Η Trance δέχθηκε πολλά χτυπήματα και πολλές αλλαγές τις τελευταίες δεκαετίες. Πολλοί ήταν αυτοί που πήδηξαν από το πλοίο και ακόμα πιο πολλοί αυτοί που έμειναν και την ζημίωσαν. Μοναδική εξαίρεση ο Tiesto , ο οποίος δήλωσε ”βαρέθηκα, τα βλέπω και τα ακούω όλα ίδια, θέλω αλλαγή” , και έβαλε το χέρι του για να γίνει η EDM αυτό που είναι σήμερα. Οι υπόλοιποι απλά τον ακολούθησαν μιμούμενοι, άλλοι πετυχημένα, άλλοι όχι.

Οι λιγοστοί πιστοί που έμειναν όμως, αποτελούν τη στόφα που ξανά έρχεται στο προσκήνιο δυναμικά με σταθερά βήματα. Για κάποιους από αυτούς σου γράφω εδω..

-Ο Ολλανδός RAM , ο οποίος κάνει συχνά διακοπές στη χώρα μας , είναι πιστός στην trance σκηνή και τη Rave κουλτούρα από τότε που ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική. Στη πάροδο των χρόνων εξέλιξε τον ήχο του, έμεινε πιστός μέχρι σήμερα στη γρήγορη ταχύτητα ,και των παραγωγών του , αλλά και των set του. Κάποια στιγμή αστειεύτηκε γράφοντας πως θέλει να αλλάξει λίγο τον ήχο του και κυριολεκτικά έπεσε το timeline του από τους fans.

-O Rich Solarstone από την Ιρλανδία, είχε και εξακολουθεί να έχει ‘τρελό’ ήχο.  Από το 1997 που κυκλοφόρησε το ”The Calling” μέχρι και σήμερα παραμένει πιστός σε αυτό τον ήχο, είτε παράγει uplifting Trance , είτε progressive trance. Η αποδοχή του είναι τεράστια και σε νεότερες γενιές καθώς το ραδιοφωνικό του show, το ακούνε εκατομμύρια ακροατές από όλο το πλανήτη.

Astrix, γεννημένος στην Σοβιετική ένωση και μεγαλωμένος στο Ισραήλ , επηρεασμένος από τους Infected Mushrooms , το όνομά του είναι συνώνυμο της uplifting psychedelic trance. Από το 2002 που κυκλοφόρησε το πρώτο του album ”eye to eye” μέχρι και σήμερα , έχει χτίσει μία τεράστια καριέρα , ταξιδεύει σε όλο το κόσμο παίζοντας σε ”open air festivals” (όπου είναι και ο φυσικός του χώρος), και φυσικά στα μεγαλύτερα clubs παγκοσμίως.

-Όλοι γνωρίζουν τον Paul Oakenfold. Από τους στυλοβάτες της σκηνής , έχει προσφέρει πολλές καινοτομίες όπως όταν ήταν ο πρώτος που εισήγαγε vocals πάνω σε trance bassline. Από το 1994 που κυκλοφόρησε το ”Goa mix” , έχει πάντα το τρόπο να βρίσκεται μέσα στην σκηνή της trance. Τα live set  του κινούνται ανάμεσα σε progressive , progressive trance και goa trance ρυθμούς. Κατηγορήθηκε από πολλούς για το radioshow ”Planet Perfecto” , πως άλλαξε τον ήχο του, αλλά όπως έχει δηλώσει το συγκεκριμένο show αναφέρεται στο δισκογραφικό του label και όχι τόσο στον Dj Paul Oakenfold.  Το ”Full on fluοro” radioshow του, επιβεβαιώνει  τα παραπάνω του λόγια. Εκεί μπορεί κανείς να ακούσει τον Oakenfold των live set.

 -Alex M.O.R.P.H. Ο Γερμανός , από το 1996 που ξεκίνησε να ασχολείται με το dj-ing και τη παραγωγή , έχει αποδείξει πως είναι από τους πιο πιστούς στρατιώτες της trance. Πολλά bpm , uplifting μελωδίες και συνεργασίες σχεδόν μόνο με ονόματα της σκηνής. Το Radioshow του , ”universal nation” έχει φανατικούς ακροατές , αλλά και ο ίδιος ενθουσιάζει το κοινό ,σε όποιο χώρο και να παίζει.
 -Sied Van Riel. Επίσης Ολλανδός (Τι πρωτότυπο για τη σκηνή). Μπήκε στη σκηνή το 2006 και από τότε έχει συμμετάσχει στα μεγαλύτερα trance gigs ανά τον κόσμο. Αρκετά μελωδικός και ‘σκληρός’ ταυτόχρονα στα set του. Μπορείτε να ακούσετε το radioshow του ”Rielism” , κάθε Δευτέρα από τον After hours fm.
 -John O’Callaghan. O επίσης Ιρλανδός από τη στιγμή που έκανε το ντεμπούτο του, το 2003 , μέχρι και σήμερα δεν έχει εγκαταλείψει ποτέ την σκηνή. Λάτρης μεγάλος των γρήγορων bpm και των uplifting μελωδιών παραμένει ένα από τα σημαντικότερα όπλα της trance.
Κάποια ονόματα- στρατιώτες της σκηνής που προτείνω είναι οι  Ronald van Gelderen , Giuseppe Ottaviani , Richard Durand  (ακούστε το radioshow του ”Reloaded” ) , Sean Tyas , Noble Six , STANDERWICK , Menno de Jong , M.I.K.E. Push .

LARRY LEVAN

lary levan

Η μουσική ιστορία είναι ατελείωτη όπως και η ίδια η μουσική. Για την εξέλιξή της έχουν συμβάλλει πολλοί παράγοντες και ασφαλώς πολύ μεγάλες προσωπικότητες στο πέρασμα του χρόνου. Ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους στο χώρο της μουσικής ιστορίας ήταν ο Larry Levan , κατά κόσμο , Lawrence Philpot. Γεννήθηκε στην Αμερική στις 20 Ιουλίου του 1954 και είναι ο άνθρωπος που έδωσε νέες κατευθύνσεις στην μουσική βιομηχανία αλλά κυρίως στο επάγγελμα του dj.
Παρόλο που ασκούσε το dj-ing σε διάφορα club , το ορόσημό του ήταν στο Paradise Garage club στη Νέα Υόρκη , το οποίο στεγαζόταν σε ένα παλιό γκαράζ. Εκεί ο Larry Levan πρωτοτύπησε , καινοτόμησε ,και εισήγαγε νέες δεξιότητες τόσο στο dj-ing όσο και στο ήχο-σύστημα του club που θεωρήθηκε ότι πιο σύγχρονο την εποχή εκείνη. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως λίγο αργότερα , ο James Palumbo , ιδιοκτήτης ενός από τα σημαντικότερα club στην Ευρώπη του Ministry of Sound , κάλεσε τον Larry Levan στο Λονδίνο για να ετοιμάσει και να τελειοποιήσει τον ήχο του νεοσυσταθέντος τότε club. Η φιλοσοφία του, για το Paradise Garage, υπήρξε το τρίπτυχο : ήχος , φώτα , και τέλος η διακόσμηση που θεωρείται minimal και μάλλον φτωχή ξεφεύγοντας από τα συνηθισμένα πρότυπα. Ο Levan μετά από μελέτες με τον φίλο και συνεργάτη του Richard Long έφτιαξε το ήχο-σύστημα του Paradise το οποίο –όπως ανέφερα- ήταν το καλύτερο της εποχής εκείνης. Το αξιοσημείωτο είναι πως σχεδόν όλα τα club στο παγκόσμιο στερέωμα αντέγραψαν , και δούλεψαν με το μοντέλο αυτό. Οι τεχνικοί μέχρι σήμερα στηρίζονται –ακόμα και αν πολλοί δε το γνωρίζουν- στη φιλοσοφία του ήχο-συστήματος του Paradise. Ακόμα και το dj booth (χώρος/θέση του dj) κατείχε ξεχωριστή θέση. Σε ένα ‘εσωτερικό’ μπαλκόνι του γκαράζ ο dj παρακολουθούσε ολόκληρο το club , και φυσικά τον έβλεπε ολόκληρο το κοινό, αναδεικνύοντάς τον έτσι σε σταρ της εκάστοτε βραδιάς .
Το μουσικό στυλ του Larry Levan ήταν εξαιρετικά αυστηρό και οι  επιλογές των τραγουδιών δεν προέρχονταν αποκλειστικά από ένα και μόνο είδος. Μπορούσε να αναμίξει Reggae , Ambient , Disco , Euro-disco , Soul , Ballads , Rock , Latin , soul , funk , rhythm and blues με τρόπο μοναδικό έτσι ώστε  το κοινό να νιώθει πως βρίσκεται  στο σαλόνι του σπιτιού του , εκεί που συνήθως η μουσική επιλογή είναι άναρχη αλλά συγχρόνως ικανοποιεί τα συναισθήματα. Είχε παίξει μπαλάντες στη μέση της νύχτας και δεν είχε ενοχληθεί κανείς που έπεφταν οι τόνοι της διασκέδασης για μερικά λεπτά.
Το 1971 , έξι χρόνια πριν ανοίξει το Paradise Garage ο Larry Levan ξεκίνησε το dj-ing σε μια εποχή όπου τα τραγούδια που κυκλοφορούσαν κάθε εβδομάδα από τις δισκογραφικές ήταν αμέτρητα. Η μορφή τους ήταν 7-ιντσα τρίλεπτα singles που ακούγονταν πολύ στα ραδιόφωνα της εποχής αλλά και στα σαλόνια των σπιτιών , καθώς  αυτός ήταν και ο στόχος των εταιρειών. Δεν υπήρχαν δεκάλεπτα extended remixes των τραγουδιών τα οποία έπρεπε να αλλάζονται κάθε τρία λεπτά. Αυτό σημαίνει πως υπήρχε δυσκολία στη μίξη των εισαγωγών από κομμάτι σε κομμάτι.  Μία άλλη σημαντική δυσκολία ήταν πως οι μουσικές παραγωγές είχαν παιχτεί live στα στούντιο και ο ρυθμός δεν ήταν πάντα  ο ίδιος σε όλο το μήκος του κομματιού. Βρισκόμαστε στην αναλογική εποχή ακόμα. Τα χρόνια περνούσαν με αμέτρητες ώρες συλλογής δίσκων , dj-ing και χορού (ως πελάτης και ως υπάλληλος) για τον Levan σε clubs όπως τα Arthur, Sanctuary, Salvation, The Loft and The Gallery. Οι συναναστροφές του ,και τα ακούσματά του,  προέρχονταν από djs όπως ο Terry Noel, Francis Grasso, ο David Mancuso, Nicky Siano, Michael Cappello και ο Steve D’Acquisto.  Αυτοί είχαν χτίσει δειλά δειλά πάνω στα τότε δεδομένα την dance σκηνή , την όποια , μπορούμε να αποκαλούμε ‘disco’. Το κοινό με την μουσική αυτή μπορούσε να χορέψει σε ρυθμούς rock, Latin, soul, funk, rhythm and blues. Καταλαβαίνουμε όμως ότι το πρόγραμμα και οι μουσικές επιλογές ήταν ένα αμάλγαμα και δεν είχε την απαιτούμενη ομοιογένεια που θα συναντήσουμε αργότερα.

Παρόλο που σήμερα η Αμερική είναι μια εξελιγμένη χώρα , τότε ο συντηρητισμός ήταν αυτός που αποφάσιζε για το πόσο σημαντικός είναι κάποιος ανάλογα με την οικονομική κατάσταση , το ντύσιμο, τις σεξουαλικές προτιμήσεις ή ακόμα και τη φυλή . Η συμπεριφορά αυτή δεν είχε καμία θέση στο Paradise Garage και αυτή ήταν μία μεγάλη κοινωνική νίκη αλλά και μία ‘εσωτερική’ νίκη στην κοινωνία των clubs από τον Larry Levan. Κάθε Σαββατοκύριακο , gay , έγχρωμοι , λευκοί , απλοί πολίτες , παιδιά και Super Stars, όπως οι Mick Jagger, Diana Ross, Eddie Murphy, Boy George, Mike Tyson , Calvin Klein και Stevie Wonder, βρίσκονταν μαζί εκεί με ένα και μόνο σκοπό: Να χορέψουν! Για να καταλάβουμε τη διαφορά της φιλοσοφίας του P.Garage με το ανταγωνιστικό Studio 54 αρκεί να αναφερθούμε στη συμπεριφορά και το ντύσιμο των Stars. Κανένας τους δεν τραβούσε την προσοχή με το εξεζητημένο ντύσιμο ή τα τερτίπια του. Όλοι διασκέδαζαν απλά ντυμένοι αφήνοντας τα φανταχτερά ρούχα , στην ντουλάπα τους για κάποια από τις ‘‘προγραμματισμένες’’ εμφανίσεις τους. Δεν υπήρχε face control ούτε παπαράτσι  καλεσμένοι επίτηδες. Ακόμη δεν  υπήρχε λίστα ονομάτων με Vip πρόσωπα αφού όλοι ήταν αποδεκτοί και ίσοι μεταξύ τους  με συνέπεια να νιώθουν μέσα σε μία οικογενειακή ατμόσφαιρα αυτό ακριβώς που πρεσβεύει η μουσική: Την αγάπη!
Παράλληλα με το άνοιγμα του P.Garage ο Larry Levan ξεκινά τους πειραματισμούς του στο στούντιο. Έτσι το 1978 κυκλοφόρησε από την Salsoul records το remix του ‘I Got My Mind Made Up’ των Instant Funk. Χαρούμενος ρυθμός και ευγενικά φωνητικά με soul ατμόσφαιρα χαρακτηρίζουν την παραγωγή. Η μεγάλη καινοτομία όμως δε βρίσκεται εκεί. Σχεδόν δέκα ολόκληρα λεπτά διαρκούσε το ταξίδι της πρώτης παραγωγής του πρωτοπόρου Levan! Έχοντας παρατηρήσει τα προηγούμενα χρόνια όλες τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε ένας dj , είχε αντιληφθεί πως έπρεπε να δώσει χρόνο στο τραγούδι και στη μελωδία του! Το αποτέλεσμα? Ολόκληρη η φιλοσοφία του dj-ing να στηρίζεται μέχρι και στις μέρες μας πάνω σε αυτή τη καινοτομία. Τα remix που κυκλοφορούν είναι extended , και  πλέον στην EDM (Electronic Dance Music) τα περισσότερα original tracks είναι μεγάλης διάρκειας και οι ραδιοφωνικές version πια έρχονται δεύτερες. Από την Salsoul records ακολούθησαν οι παραγωγές –remixes του L.Levan όπως Instant Funk ‘Crying’ (1979) , Skyy ‘High’ ‘First Time Around’ (1980) , Steve Arrington ‘Summertime Lovin’ , Instant Funk ‘Everybody’ , Inner Life ‘Ain’t No Mountain High Enough’ (1981) , Logg ‘I Know You Will’ (1981) . Οι πόρτες των δισκογραφικών άνοιξαν για τα καλά όπως η West End records , Prelude records , Atlantic records , Garage records , σχεδόν είκοσι εταιρείες! Μία άλλη πτυχή του παραγωγικού του ταλέντου  το ανέπτυξε με την Instand records, όταν και ήταν co-producer του συγκροτήματος ‘Peech Boys’ με τις κυκλοφορίες , ‘Life Is Something Special’ (1982) , ‘On A Journey’ (1983) , ‘Dance Sister’ (1983) , και ‘Come On, Come On’ (1984). Ήταν η πρώτη φορά που ένας dj έβγαινε από το dj booth και εισχωρούσε στο στούντιο για να δώσει την δική του dance αισθητική στις ήδη υπάρχουσες παραγωγές. Ο Larry Levan έδειχνε από τότε που οδεύει η κατάσταση! Σύντομα , μετά τους ‘στουντιακούς’ πειραματισμούς του Levan , αλλά και των επίδοξων μιμητών του,  προέκυψε ο θάνατος της μέχρι τότε disco και η αναγέννησή της σε εκατό διαφορετικές μορφές! Techno , house , Garage , electro , funky , ήταν μερικά από τα είδη που ξεπετάχτηκαν την εποχή εκείνη. Φυσικά το P.Garage και ο Levan ήταν ο βασικός σύνδεσμος και ο κινητήριος μοχλός μεταξύ της παλιάς και της νέας εποχής  για την dance μουσική.

Η συναναστροφή του , με το μάρκετινγκ των εταιρειών του έδινε τη δυνατότητα να έχει στη κατοχή του οποιαδήποτε νέα κυκλοφορία υπήρχε στο προσκήνιο πριν από όλους. Οι δισκογραφικές γνώριζαν πως το καλύτερο τεστ για τις νέες κυκλοφορίες ήταν να τις παρέχουν στον Levan και αυτός με τη σειρά του να βλέπει τις αντιδράσεις του κοινού του. Ακόμα και τότε η επιλογή των τραγουδιών παρέμεινε αυστηρή. Η εμπνευσμένη αναρχία των προγραμμάτων του δε του επέτρεπε να παρεκκλίνει καθόλου από το μουσικό του στυλ και τα πιστεύω του. Ακόμα και στο απόγειό του δεν εκμεταλλεύτηκε την αυξανόμενη δυναμική του, παρά έμεινε προσηλωμένος στην αύξηση της ευχαρίστησης των clubbers του. Μιλάμε για την εποχή που οι παραγωγές του παίζονταν στο ραδιόφωνο και tracks που το πρώτο βράδυ μίξαρε , το δεύτερο ήταν σε όλα τα ραδιόφωνα εξαιτίας της επιλογής του! Σημαντικό επίσης στοιχείο από την επίδραση του , είναι η χρήση των στίχων. Έδινε μεγάλη σημασία στα μηνύματα που περνούσαν οι στίχοι στον άνθρωπο και πολλές φορές προξενούσε έκπληξη ο τρόπος αλλά  και τα σημεία που επέλεγε να ενώσει τα τραγούδια. Σήμερα ακούγεται σαν κάτι απόλυτα φυσιολογικό αλλά τότε??! Σαφώς καινοτόμο!
Το 1987 το P.Garage κλείνει βυθίζοντας σε θλίψη τους clubbers αλλά και τους βασικούς συντελεστές του. Αξίζει να σημειωθεί πως ο ιδιοκτήτης του, Michael Brody πέθανε από Aids δύο μήνες μετά το κλείσιμο του. Ο Larry Levan γνώριζε πως χωρίς το Garage δε θα ήταν ποτέ ο ίδιος και πως πολύ δύσκολα θα υπήρχαν άλλοι εργοδότες που να δέχονται τις μουσικές ιδιοτροπίες του, τον ιδιόρρυθμο αλλά  χαρισματικό χαρακτήρα του όπως και την παρατεταμένη χρήση ναρκωτικών που πλέον περιλάμβαναν και ηρωίνη. Οι φίλοι του , τον θυμούνται να πουλά τους δίσκους του , για να ικανοποιήσει την εξάρτησή του, κάτι αδιανόητο για έναν dj-παραγωγό που είχε δοθεί ολοκληρωτικά στη μουσική. Οι κοντινοί του άνθρωποι και συνεργάτες έκαναν λόγο για αυτοκτονικές τάσεις , που όπως αποδείχτηκε ήταν περισσότερο βαθειά κατάθλιψη. Αυτό οδήγησε  τον ιδιοκτήτη Michael Brody να καταφεύγει ολοένα και περισσότερο σε εναλλακτικούς dj για το Garage ώστε να  καλύψει τις βραδιές του.
Το 1992 ο L.Levan με τον συνεργάτη και φίλο του dj Francois KevorKian έκανε μία δίμηνη περιοδεία στην Ιαπωνία όπου λατρευόταν σαν Star. O KevorKian αναφέρει πως τα dj set του Levan ήταν τόσο συναισθηματικά φορτισμένα που φαινόταν ξεκάθαρα πώς και ο ίδιος γνώριζε ότι πλησίαζε το τέλος του. Ο dj δήλωνε βαθειά πληγωμένος μέσα από τραγούδια τα οποία εξηγούσαν πόσο γρήγορα η ζωή συνεχιζόταν….
Στις 8 Νοεμβρίου του 1992 ο Larry Levan σε ηλικία μόλις 38 ετών , πέθανε από ενδοκαρδίτιδα , μία φλεγμονή της καρδιάς η οποία επιδεινώθηκε από την υπερβολική χρήση ναρκωτικών.
Το 2004 ο dj που χαρακτηρίστηκε ως ο Jimmy Hendrix του πικάπ και άλλαξε τα πάντα στην dance μουσική , εντάχθηκε στο Dance Music Hall of Fame για τις εξαιρετικές επιδόσεις , τις καινοτομίες και τις πρωτοτυπίες του ως Dj.
Ο David Morales , ο οποίος ως ανερχόμενος πιτσιρικάς είχε την τύχη να παίξει στο P.Garage και να γνωρίσει τον L.Levan, έχει δηλώσει το εξής : ‘Ποτέ δε θα υπάρξει άλλος Larry Levan και ποτέ δε θα υπάρξει άλλο Paradise Garage. Η μουσική του ιδιοφυία δεν ήταν η άριστη τεχνική του , αλλά ο τρόπος που αντιλαμβανόταν τη μουσική και μετέδιδε τα συναισθήματα στο κοινό. Δεν έχει υπάρξει ποτέ άλλος που να μπορεί να διατάζει συναισθηματικά το κοινό του.’

Αναμφίβολα τις τελευταίες τρείς δεκαετίες οι djs παίζουν σημαντικό ρόλο στη μουσική βιομηχανία. Στη δεκαετία 80 ήταν οι stars της γειτονιάς , της πόλης ή σε κάποιες -λίγες-περιπτώσεις της χώρας τους. Στη δεκαετία  του ’90, με την έλευση του διαδικτύου, η φήμη του dj-ing εξαπλώθηκε παντού. Σήμερα οι djs έχουν  αναλάβει σχεδόν  τον έλεγχο του μουσικού πλανήτη. Καθημερινά το διαδίκτυο υποδέχεται νέες παραγωγές και αμέτρητα remixes σε τραγούδια που καλύπτουν ολόκληρο το μουσικό φάσμα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Larry Levan που είναι ο κύριος υπεύθυνος για την εξέλιξη αυτή…