Mουσική = παγκόσμια γλώσσα.

xkl

Μπορεί κάποιος να δει/νιώσει/καταλάβει? Ξεκάθαρο. Γιατί δεν πιστεύω σε πολιτικές ιδεολογίες χρόνια τώρα.?
Πήγα καλεσμένος σε αυτό το event. (A State Of Trance 700). Συνάντησα κ είδα οικογένειες με μικρά παιδιά μαζί, ζευγάρια,κοριτσοπαρέες, αντροπαρέες, μοναχικούς τύπους κ κοπέλες από όλο τον πλανήτη. Από Γιοχάνεσμπουργκ ως Ολλανδία, από Ιαπωνία ως Αγγλία, από Αυστραλία ως Ρωσία,από Τζακάρτα ως Καναδά και φυσικά Έλληνες κ Κύπριους. Για 11 ώρες όλοι έγιναν μια μεγάλη παρέα. Χόρευαν και διασκέδαζαν σαν να γνωρίζονταν καιρό. Στο τέλος πολλούς -πάρα πολλούς- τους έβλεπες να ανταλλάσσουν social media, τηλέφωνα και email.

Πότε κάποια πολιτική ιδεολογία έχει ενώσει ανθρώπους ταυτόχρονα και σε τέτοιο κλίμα από όλο τον πλανήτη.; Ποτέ…
Πως γίνεται να θέλουν να εκφράσουν την αγάπη και τη θετικότητα μέσα από μια ιδεολογία -ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ- όταν ακριβώς επειδή είναι ιδεολογία έχει τουλάχιστον μια διαχωριστική γραμμή από κάποια άλλη.; Και πίσω από το διαχωρισμό και τη διαφωνία ξέρουμε όλοι πως εκκολάπτεται ο ρατσισμός. Σε ΟΛΕΣ του τις μορφές. Βασικό συστατικό ολόκληρης της πολιτικής φιλοσοφίας αυτός. Όλα “for the game to be”
Βαρέθηκα το “για το καλό του τόπου”….αυτή η έκφραση που τελικά δε σημαίνει τίποτα.

Η μουσική είναι παγκόσμια γλώσσα. Και αφού μπορεί και ενώνει διαφορετικούς ανθρώπους ταυτόχρονα είναι κάτι περισσότερο από μια ιδεολογία. Είναι το ίδιο το συναίσθημα. Αγνή αγάπη,θετικότητα και ευφορία που δεν προλαβαίνει να “φιλτραριστεί” από τίποτα. Ούτε από πρώτη σκέψη,ούτε από δεύτερη,ούτε από διαφορετικές “οπτικές γωνίες”,ούτε καν από άλλα συναισθήματα.
Το έλεγα σε ένα φίλο που με ρωτούσε γιατί δεν υποστηρίζω κάτι,το έβρισκε ενδιαφέρον σαν άποψη κ παράλληλα μου την έλεγε γιατί έχω σταματήσει να γράφω. Έτσι και έγραψα. Ενδιαφέρον δε ξέρω αν είναι αλλά έτσι νιώθω κάθε φορά που βρίσκομαι σε τέτοιο φεστιβάλ,έτσι ένιωσα πάλι.

P.S.1: Πριν χρόνια κατέθεσε βουλευτής πρόταση για να γίνονται και στην Ελλάδα τέτοια μεγάλα event σε μεταφορά από το εξωτερικό.ΔΕΝ ΣΥΝΕΦΕΡΕ ΤΗ ΧΩΡΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ήταν η απάντηση.

P.S.2: Εύχομαι σε όλους να νιώσουν -έστω μια φορά- αυτό που νιώθω κάθε φορά που βρίσκομαι σε τέτοιους χώρους.

P.S.3: Στη φωτογραφία δε βλέπω πουθενά ρατσισμό. Μόνο ΑΓΑΠΗ.

Advertisements

The prodigy.

The-Prodigy

Prodigy σημαίνει  σπάνιο  φαινόμενο. Νομίζω ότι ανήκουν στα groupsπου δικαιολογούν απόλυτα το όνομα τους.! Είκοσι χρόνια μπάντα! Θα μπορούσα να γράψω για τη βιογραφία τους και τις επιτυχίες τους ολόκληρες σελίδες. Το 2012 το αποτέλεσμα της παγκόσμιας ψηφοφορίας του Mixmag, τους ανέδειξε ως τη μεγαλύτερη dance act Band όλων των εποχών! Θα προσπαθήσω να αιτιολογήσω αυτό το αποτέλεσμα που κατά την προσωπική μου άποψη, είναι απόλυτα δίκαιο και φυσιολογικό.

Ανάμεσα στα πολλά βραβεία που έχουν κερδίσει (3 MTVVideoMusicAwards , twoKerrangAwards , 5 MTVEuropeMusicAwards, ) ήταν και 2 Brit Awards—ως η καλύτερη British Dance Act που όπως φάνηκε ήταν και ο προπομπός για την μεγαλύτερη διάκριση από το Mixmag.

Αν κάτι είναι εξίσου μεγάλο με τη μουσική τους, αυτό είναι το targetgroupτους , το οποίο περιέχει ηλικίες σε παγκόσμιο επίπεδο από 15 ως και 65 ετών! Στο ξεκίνημά τους κατάφεραν και  ένωσαν τη μισή δεκαετία ‘70  και ‘80 με αυτήν της δεκαετίας ‘90. Οι ηλεκτρικές κιθάρες οι οποίες παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στα περισσότερα τραγούδια τους , το επαναστατικό ύφος τους σε συνδυασμό με το τρελό punkμακιγιάζ του KeithFlint (βάψιμο μαλλιών σε έντονα χρώματα καθώς και του προσώπου του) , αλλά και του Maxim Reality ο οποίος εμφανιζόταν με φακούς επαφής αιλουροειδών και kilts(σκωτσέζικες φούστες), επανέφεραν μνήμες σε όλους τους ροκάδες, που ήταν συνυφασμένες με τους Ροκ στάρς  που ξεκίνησαν αυτή τη μόδα στα προηγούμενα χρόνια όπως οι Kiss , oDavidBowie , oAliceCooperκαι ασφαλώς ο πρωτεργάτης αυτών των εμφανίσεων ο Arthur Brown.

Κατά τη διάρκεια της μέχρι τώρα καριέρα τους, έχουν αλλάξει τον ήχο τους τόσες φορές όσες κανένα άλλο group. Rave ,Techno , Industrial , electronicrock , hardcore , breakbeat , electronicpunk. Το εκπληκτικό με τους Prodigy, είναι ότι σε όλη την πορεία τους, κερδίζουν νέους θαυμαστές σε ότι ήχο κι αν ακολουθούν ή καλύτερα σε όποιους ηχητικούς πειραματισμούς κι αν επιδίδονται, χωρίς όμως να χάνουν το κοινό που έχουν κερδίσει με τις προηγούμενες δουλειές τους.  Ίσως είναι το μοναδικό groupπου έχει επιδοθεί σε τόσους πειραματισμούς . Την επιτυχία τους αυτή την επισφραγίζει και ο σεβασμός και η αποδοχή όλων των καλλιτεχνών , όλων των groupsαπό όποιο μουσικό χώρο κι αν προέρχονται και φυσικά όλων των djsπου παίζουν μέχρι και σήμερα ακόμη και τις πιο αρχικές παραγωγές τους.

Παρόλους τους ηχητικούς πειραματισμούς τους, το ύφος τους παρέμεινε  ‘DeepUnderground’ και ‘Dirty’. Μία απλή επίσκεψη στο siteτους , σε μεταφέρει σε αυτό το κλίμα. Τα videoclipsτους είναι πάντα ανατρεπτικά. Το ‘Firestarter’ γυρίστηκε μέσα σε έναν  υπόνομο , το ασπρόμαυρο ‘Nogood’ σε εγκαταλειμμένο – ερειπωμένο κτίριο , το πρόσφατο ΄takemetothehospital’ μέσα σε ένα ακατάλληλο για χρήση ασθενοφόρο , το ‘Voodoopeople’ σε δάσος όπου τα μέλη εμφανίζονται να επιδίδονται  σε τελετές βουντού , στο ‘Breathe’ ένας αλιγάτορας , ένας αρουραίος μαζί με κατσαρίδες και άλλα ζωύφια τριγυρίζουν στα δύο δωμάτια, στο ‘Baby’sgotatemper’ το κοινό τους είναι αγελάδες τις οποίες αρμέγουν γυμνές κοπέλες. Τέλος, όλοι θυμόμαστε  – το πιο ‘Dirty’ Clipτους ίσως -‘Smackmy bitch up’ , το οποίο περιέχει ακατάλληλες σκηνές ερωτικού περιεχομένου και χρήσης ναρκωτικών, που φυσικά οδήγησαν στην απόφαση να απαγορευτεί το clipσε πολλές χώρες.

Για τα είκοσι χρόνια καριέρας, η Μπάντα έχει λίγους δίσκους. Μόλις 6! Ίσως αυτό να είναι και ένα από τα μυστικά τους. Η τεράστια μουσική και κυρίως εμπορική επιτυχία τους (πάνω από 27 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως)  , τους βοήθησε (και βοηθά) να είναι τα ‘αφεντικά’ όσον αφορά τις σχέσεις τους με τις δισκογραφικές εταιρείες. Έτσι, δεν υπήρχε πίεση από αυτές για ‘γρήγορες’ και πιθανόν όχι προσεγμένες παραγωγές. Για την ιστορία θα αναφέρω πως όταν η Madonna, σαν ιδιοκτήτρια της XLRecordingsκαι εργοδότριά τους , τους ζήτησε να της κάνουν remix, ο Howlett αρνήθηκε  λέγοντας  ‘Δεν ασχολούμαστε’ . . .

Είναι ευρέως γνωστό πως ο μουσικός ‘εγκέφαλος’ της μπάντας είναι ο LiamHowlett. Ο τρόπος που δούλευε στο στούντιο (Samples) , έδωσε νέες κατευθύνσεις σε όλους τους παραγωγούς της ηλεκτρονικής   –και μη-  μουσικής σκηνής. Κυρίως η ηλεκτρονική σκηνή χρωστάει ένα μεγάλο κομμάτι της εξέλιξής της στον Liam. Μουσικά δεν τους έχει μιμηθεί κανείς και όσοι προσπάθησαν δεν τα κατάφεραν , αλλά και οι παραγωγοί δύσκολα αγγίζουν τα tracksτους για remix. Δεν είναι τυχαίο ότι κάποιο αξιόλογο remixδεν έχει γίνει ακόμα. Αντίθετα το groupεπιδίδεται σε remixes. Σύμφωνα με τον Liamτο καλύτερο remixτους είναι στο τραγούδι του Method Man – Release Yourself. Εντύπωση κάνει το γεγονός πως τόλμησαν  να αγγίξουν τη μουσική σύνθεση ενός από τα μεγαλύτερα κλασικά ονόματα, του Wolfgang Amadeus Mozart ! Εάν επιθυμεί κάποιος να καταλάβει από πού επηρεάστηκε ο Liamγια να δημιουργήσει τα tracks τους, αρκεί να ακούσει το album ‘Liamprodigy – Backtomine’. Δίκαια τον χαρακτηρίζουν ως ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά μυαλά του αιώνα.

Η τελευταία τους δουλειά, το ‘World’sonfire’ το οποίο είναι live , συνοδεύεται από το πρώτο livedvdτου group. Σε αυτή τη δουλειά οι prodigy, ενώνουν και πάλι τη σημερινή εποχή με την παλιά raveκουλτούρα , χρησιμοποιώντας lazers (σήμα κατατεθέν  της raveεποχής) και φυσικά το μουσικό τους ταξίδι περιλαμβάνει επιτυχίες από όλη τη διαδρομή τους. Η ενέργειά τους επί σκηνής, ήταν πάντα ένας βασικός παράγοντας που το κοινό  τους λατρεύει και όπως παραδέχονται όλοι, ακόμα τους συνοδεύει η ίδια ένταση και αγάπη για τα live.

Θα τους τοποθετούσα σίγουρα στο top 5 των λόγων, που με κάνουν να νιώθω τυχερός που ζω σε αυτά τα χρόνια και θα συμβούλευα όποιους δεν τους έχουν παρακολουθήσει ζωντανά,  να το επιχειρήσουν , ακόμα κι αν δεν ακούνε τέτοιο είδος μουσικής. Υπάρχει ενδεχόμενο να γίνουν φανατικοί θαυμαστές τους . . .


Οι διαφορές μεταξύ DJ και παραγωγών.

Dj Elaya

Είναι πολλές οι φορές που έχω αντιληφθεί τη δυσαρέσκεια του κοινού μετά από κάποιο event γνωστών dj-παραγωγών και η πρώτη ερώτηση που ακούω είναι η εξής ”Μα πώς γίνεται αυτός ο dj να έχει κάνει τόσο επιτυχημένες παραγωγές και όταν τον ακούμε ζωντανά να είναι τόσο αποτυχημένο το dj set του??”. Φυσικά συμβαίνει και το αντίστροφο. (Φοβερά dj sets, αλλά ποτέ να μην έχουν συνοδευτεί από προσωπική επιτυχημένη παραγωγή.)

Η απάντηση στην ερώτηση είναι απλή αλλά συγχρόνως και σύνθετη.

Από την εποχή που ξεκίνησε ο πρώτος djστο κόσμο (LarryLevan)  – για τον οποίο υπόσχομαι να κάνω αφιέρωμα σε κάποια  επόμενη  editionτης στήλης –  το κοινό γνώριζε πως ο dj με τον παραγωγό δεν είναι το ίδιο πράγμα. Αυτό ήταν ξεκάθαρο ως τη στιγμή που μπήκε στη ζωή μας η τεχνολογία (κομπιούτερ)  και βοήθησε την εξέλιξη των dj σε παραγωγούς με συνέπεια να μην ξεκαθαρίζονται οι ρόλοι. Από τα τέλη της δεκαετίας  80 και κυρίως τη δεκαετία 90 το κοινό διαμόρφωσε την άποψη ότι παραγωγός και dj είναι το ίδιο πράγμα και απαιτεί  -όχι άδικα-  να είναι εξίσου καλός και στα δύο αυτά καλλιτεχνικά σκέλη. Μπορεί το ίδιο πρόσωπο να ασχολείται και με τα δύο , αλλά  είναι δύο διαφορετικά πράγματα , άλλη η δουλειά του παραγωγού και άλλη η δουλειά του dj. Επίσης, γίνεται μεγάλη παρεξήγηση γιατί υπάρχει η τάση να συγκρίνονται όλοι με τα γνωστά και πολυδιαφημισμένα ονόματα , τα οποία δεν πρέπει να είναι μέτρο σύγκρισης. Η οικονομική άνεσή τους , τους επιτρέπει να δουλεύουν για αυτούς μέχρι και 4 ενορχηστρωτές αλλά και να αγοράζουν τραγούδια από μικρότερους –ανερχόμενους και πιθανόν περισσότερο ταλαντούχους παραγωγούς οι οποίοι  δεν έχουν τις επαφές για να προωθήσουν τα κομμάτια τους όσο εκπληκτικά και αν είναι κάποιες φορές. Έτσι πολλές από τις επιτυχημένες παραγωγές μεγάλων ονομάτων έχουν παραχθεί με ξένο πολύωρο κόπο.

Το σημαντικότερο από όλα που δίνει απάντηση στην ερώτηση είναι το ταλέντο. Σχεδόν το 100% των djs ξεχωρίζουν ή για τα dj sets τους (προγράμματα) ή για τις παραγωγές τους.  Αντιλαμβάνεστε λοιπόν, πως όλοι έχουν ‘κλίση’ σε ένα από τα δύο. Άλλος έχει χάρισμα και είναι γεμάτος παραγωγική έμπνευση (στουντιακός dj), και άλλος έχει φυσικό ταλέντο να “διαβάζει” το κοινό και να το κατευθύνει εκεί που θέλει μιξάροντας άκρως πετυχημένα το soundtrack της εκάστοτε βραδιάς. Επιβάλλεται να αναφέρω τον παράγοντα ψυχολογία, όσον αφορά τα live dj sets. Είναι ο σημαντικότερος παράγοντας ώστε να έχει ένας dj επιτυχημένο set. Οπότε είναι άδικο να υποβιβάζουμε τον dj όταν τον έχουμε ακούσει μόνο μία φορά.

Η παραγωγή αλλά και το djing είναι τόσο χρονοβόρα και επίπονα που δεν επιτρέπουν εκ των πραγμάτων στους επαγγελματίες  να ασχοληθούν αφοσιωμένοι και στα δύο. Δεν είναι δικαιολογία αλλά πραγματικότητα  που αντιμετωπίζουν όλοι οι επαγγελματίες  djs. Για αυτό και πολλοί από αυτούς όταν ετοιμάζουν album σταματούν την περιοδεία τους για κάποιο χρονικό διάστημα.

Πιστεύω πως πάντα θα υπάρχουν σημαντικοί και επαγγελματίες  djs , είτε έχουν κλίση στην παραγωγή μουσικής είτε τρελαίνουν το κοινό με το soundtrack που μιξάρουν κάθε φορά που  βρίσκονται στο dj booth. Αυτό που πρέπει να μάθουμε εφόσον αγαπάμε την ηλεκτρονική μουσική, είναι  να τους ξεχωρίζουμε και να γνωρίζουμε τι να περιμένουμε από τον καθένα. Από εκεί και πέρα οποιαδήποτε θετική έκπληξη και από τις δύο κατηγορίες  είναι καλοδεχούμενη….